หาหมอดีกว่าไหม?

ความเชื่อ ความศรัทธาคงไม่ใช่เรื่องที่ผิด แต่่ถ้าเชื่อถึงขั้นงมงาย นั่นแหละผิด

ไม่น่าเชื่อว่า เรื่องความงมงายนั้น เป็นสิ่งคู่กับสังคมไทยเราแบบเหนียวแน่น

เหนียวแน่นขนาดว่า ถ้าเปิดทีวีบ้านเรา จะมีเรื่องพวกนี้ให้เห็นอยู่แทบทุกวัน

และสาวกเรื่องงมงายนี้ ก็มีทุกระดับ ตั้งแต่รากหญ้าจนไฮโซไฮซ้อ

จะโทษว่าเป็นเพราะไร้การศึกษาก็คงไม่ได้ เพราะขนาดคนใหญ่คนโตของ

บ้านเมืองที่มีการศึกษาสูงๆ กันทั้งนั้น บางคนก็ร่ำเรียนมาจากเมืองนอกเมืองนา

ก็เห็นวิ่งเข้าหาหมอดูหมอเดา แทนที่จะใช้สติปัญญาในการแก้ไขปัญหาบ้านเมือง

แบบนี้ผมว่า ตั้งหมอดูทั้งหลายมาเป็นนายกดีไหม?

หรือต้องโทษที่พระสงค์องค์เจ้าทั้งหลายที่เป็นผู้สร้างความงมงายตรงนี้

ขึ้นมา ทั้งใบ้หวย ทั้งแอบอ้างอิทธิปาฏิหารย์ หรือแอบอ้างวัตถุมงคลต่างๆ 

ระลึกชาติ บ้าบอ ทั้งๆ ที่ตามหน้าที่ของสงค์ ไม่มีให้ทำเรื่องพวกนี้เลย

และคำสอนของพระพุทธเจ้า ก็ืถือว่าการทำเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องผิด เฮงซวยไหม?

หรือจะโทษสื่อมวลชน ที่หิวเงิน เล่นแต่เรื่องพวกนี้ สร้างความงมงายไปเรื่อย

เรื่องมันขายได้ ก็หามาขายมันเรื่อย โดยไม่คำนึงว่าจะยิ่งสร้างความงมงายเข้า

ไปใหญ่ เฮงซวยวะ

หรือเพราะคำว่า "ไม่เชื่ออย่าลบหลู่" ความหมายมันก็คือ ไม่เชื่อมึงก็ต้องเชื่อนะ

ช่างเป็นคำที่...........ไม่ไหวจะเครียร์

ถ้าไม่สบายแล้วสวดมนต์ กินน้ำมนต์แล้วหาย ก็ไม่ต้องมีหมอแล้วละ โรงพยาบาลให้

เปลี่ยนเป็นวัดทั้งหมด 

ถ้าแก้ปัญหาบ้านเมืองไม่ได้ มีปัญหาอะไรแล้วไปปรึกษาหมอดู ก็ไม่ต้องมีแล้วละ

นักการเมือง ให้บรรดาหมอดูมาเป็นคนดูแลบ้านเมืองเอง เลยดีกว่า

เชื่อได้ ศรัทธาได้ นับถือได้ แต่อย่างมงาย จะดีกว่าไหม?

                                                             "เจอกันเอนหน้าครับ"