"สวัสดียามสาย"

เมื่อวันเสาร์ติดภารกิจเร่งด่วนแบบสายฟ้าแลบ  เป็นภารกิจ

เดินทางไปเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ขอสาวแต่งงาน ไกลถึงบุรีรัมย์

ซึ่งเป็นการเดินทางไปเหยียบแดนอีสานครั้งแรกของผม....

ว่ากันถึงเรื่องความรัก... ซึ่งนับเป็นอีกเรื่องที่คนเราไม่สามารถ

ควบคุมมันไ้ด้เลย ขณะที่ความรักยังไม่เข้ามา เราอาจจะคาดหวัง

ว่ารักเราต้องเป็นแบบนี้ คนที่เราจะรักต้องแบบนี้ๆ 

แต่เมื่อความรักมันก้าวเข้ามาหาเรา กฏเกณฑ์ต่างๆ ที่เราเคยตั้ง

ไว้ มันกลับหายไปหมด

เมื่อบ่ายวันเสาร์ เพื่อนผม(ขอตั้งชื่อว่า ไอ้ ก ละไอ้ ก ซึ่งสมัยรุ่นสนิท

กันมาก แต่ปัจจุบันแทบไม่ได้คุยกันแล้ว) โทรมาหาผมแบบ

ทีเล่นทีจริงว่า ให้ไปงานแต่งงานเป็นเพื่อนหน่อย ซึ่งไกลถึงจังหวัด

บุรีรัมย์ ซึ่งแน่นอนว่า งานแต่งใครก็ไม่รู้ ไกลก็ไกล ก็เลยบอกปัดไป

คุยๆ กันไปได้พักนึง มันจึงบอกว่า เป็นงานแต่งมันเอง ไม่มีใครไปเลย

แล้วที่บ้านมันก็ไม่มีใครไปด้วย การไปในครั้งนี้ คือมีมันกับผมเท่านั้น

ห่านวะ ไม่รู้จริงหรือเล่น แต่ถ้าเล่นกูเลิกคบมึงแ่น่  เพื่อนกัน แม้ปัจจุบัน

จะไม่จิ๊จ๊ะกันแล้ว แต่เพื่อนก็คือเพื่อน ตกลงผมก็ไป.....

ไปแบบไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย วางหูเสร็จ อาบน้ำแล้วยัดเสื้อเชิตลง

เป้ชุดนึง ก็ไปเลย

ไอ้ ก เป็นเด็กหน้าตี๊ ลูกตาแปะ เป็นคนหน้าตาดี ฐานะโอเค หน้าที่

การงานปัจจุบันก็โอเค สมัยรุ่นๆ มันหล่อมาก ปัจจุบันก็ยังหล่ออยู่

หล่อแบบสาวหลง มีผู้หญิงสวยๆ แวะผ่านชีวิตมันเยอะ ดูๆ แล้วก็คือ

หล่อเลือกได้ แน่นอนว่า พ่อแม่ของมันคงหวังไว้มากว่าจะได้ลูกสะใภ้

ที่ดีพร้อมทุกอย่าง แต่เมื่อความจริงมันไม่ได้ดังหวังพ่อแม่ไอ้ ก 

หญิงสาวที่ไอ้ ก เืลือกจะรักและใช้ชีวิตกันไปจนแก่เฒ่า กลับไม่ถูก

ใจพ่อแม่ ไม่ถูกใจประมาณแบบหนังเกาหลีเลย ที่แม่ไม่ปลื้ม ถ้าแต่ง

กับคนนี้ ตัดแม่ตัดลูกเลยนะแสดดด

ต้องยอมรับเรื่องนึงว่า คนจีนรุ่นเก่าๆ รุ่นที่เสื้อผืนหมอนใบ

เข้ามาบุกเบิกชีวิตที่เมืองไทย ค่อนข้างจะมีอคติกับคนไทย

อีสานพอสมควร ซึ่งมันเป็นอคติของคนยุคนั้นนะครับ ส่วน

เค้าด่าว่าอะไร ก็อย่าไปรื้อฟื้นมันเลยเนอะ เพราะฉะนั้น

ชาวไทยจีนรุ่นเก่า ก็จะไม่อยากให้ลูกหลานแต่งงานกับ

คนไทยอีสานเท่าไร แต่แค่เรื่องแค่นี้ก็ไม่น่าโกรธถึงขั้นไม่

ยอมขนาดนั้น แต่มันยังมีอีกเรื่อง ซึ่งก็เป็นเรื่องที่คนแก่ๆ เก่าๆ

โบราณๆ ค่อนข้างถือ คือฝ่ายหญิงนั้นเคยมีครอบครัวมาก่อนแล้ว

มีพยานรักติดมาอีกคน นี่คงเป็นเรื่องที่ฝ่ายพ่อแม่ ไอ้ ก ไม่ยอมรับ

แต่เพราะความรักมันควบคุมไม่ได้ ผมกับไอ้ ก จึงได้มายืนอยุ่

ที่บุรีรัมย์ ยืนกันสองคนโด่เด่ ท่ามกลางญาติมิตรของฝ่ายหญิง

การแต่งงานมันเหมือนจะเป็นเรื่องของคนสองคนเท่านั้น แต่จริงๆ

มันก็ไม่ใช่ซะทีเดียว เพราะเราไม่ได้อยู่กันแค่สองคนในโลก เรามีสังคม

มีพ่อแม่พี่น้องเพื่อนฝูง

ในฐานะเพื่อน ก็ขออวยพรให้มึงผ่านพ้นเรื่องนี้ไปด้วยดี ขอให้มี

"เจอกันเอนหน้าครับ ยังมีเรื่องให้เล่าอีกเยอะเลย"