กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว

ณ. แหล่งมั่วสุมท้ายซอย...

ป.จัง: เอ้ยยย กูจาอ้วกวะ

เพื่อน: ข้างซอยเลย สั...

ป.จัง: ไร้สกุลอะ อย่างกูต้องห้องน้ำโว้ย พาไปหน่อยดิ

เพื่อน: เออ ไอ้เหี.. ตามมา ถึงละ

ป.จัง: อ้อกๆๆ อ้วก (ข้างโถ่)

เพื่อน: เหี... มึงให้กุพามาห้องน้ำไมเนี้ย....

....

..

.

ณ. ห้องนอน ป.จัง

เพื่อน: เห้ยเมาแบบนี้ นอนข้างล่างละ

ป.จัง: ไม่ กุเป็นสัตว์ใหญ่ ต้องนอนบนเตียง

เช้าแล้ว...

ป.จัง: เห้ย..ใครอ้วกใส่เตียงกูวะ

เพื่อน: มีมึงนอนคนเดียวนี่แหละ สัตว์ใหญ่ สั..จริงๆ.......

....

..

.

ณ. แหล่งมั่วสุมท้ายซอย..ที่เดิม

ป.จัง: เห้ยไม่ไหวละ กูกลับละ

เพื่อน: ไหวเปล่า เดียวไปส่ง

ป.จัง: ลบหลู่กูละ เดียวกุจะขี่จักรยานกลับแบบเทพๆ เลย

เพื่อน: ........

ล้มครั้งที่หนึ่ง.....แค่ขึ้นคร่อมจักรยาน..ก็ล้มละ....

ล้มครั้งที่สอง.....ปั่นไปสองทีได้...

ล้มครั้งที่สาม....

ป.จัง: พากูไปส่งบ้านที(สภาพเทพเลือดโซมตัวเลย)

เพื่อน: สั...

.....

...

..

ณ. รถเมลหวานเย็น ปากน้ำ สำโรง บางนา ชิดในเลยพี่

เป๋ารถเด็กแว้น: พี่..จะอ้วก นอกหน้าต่างเลยนะพี่

ป.จัง: อะ อะ อะ อ๊อก อ้วกกก(ใส่ขาเป๋าเด็กแว้น)

เพื่อน: (เดินไปกดออดอย่างเร็วฟ้าผ่า...)

...

..

.

นี่น้ำจิ้มนะ เรื่องจริงมากกว่านี้...และยืนยันว่า เรื่องจริง

ยังคงเป็นตำนานเล่าขานกันในวงเหล้าถึงทุกวันนี้....

.................

......

..

เรื่องพวกนี้ผ่านมา 10ปีได้ละ หุหุ

ปัจจุบัน ไม่ค่อยได้กินแล้ว..

แล้วโรคอ้วกแตกระดับเทพ ก็เป็นแค่ช่วงปีแรกที่หัดกิน(แก้ตัวให้ดูดี)

วันนี้ วันตรุษจีน เฮงๆ กันทุกคนครับ^^

อาจแวะไปสร้างตำนานบทใหม่ .....คิดถึงเพื่อนในวัยเยาว์

------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------

เนื้อที่โฆษณา

แหะๆ เหมือนเดิม รัก เจ้าของบล็อค(หรือ เกลียจก็ได้)

อย่าลืมแวะไป ที่ berserk shop ด้วยนะจ้า

ละถ้าใจดี เอาลิงค์ไปแปะ ไว้ในบล็อคก็ดีนะ หุหุ อายจัง

edit @ 7 Feb 2008 08:24:07 by berserkrabbit